مسائل اجتماعی جامعه پدیده هایی اجتماعی هستند که در مسیر تحولات اجتماعی بر سر راه توسعه ، يعني بين وضعيت موجود و وضعيت مطلوب قرار مي گيرند و مانع تحقق اهداف و تهدید کننده ی ارزش ها و کمال مطلوب ها می شوندو در نتیجه مشکلاتی را برای جامعه به وجود می آورند که نیازمند حل و مرتفع نمودن است.  مسائل اجتماعی سه ویژگی اساسی     دارند : ۱. ذاتا اجتماعی هستند.۲.مستقیما از ساختار نظام اجتماعی سرچشمه می گیرند. ۳. از همان آغار پیدایش خواست واراده ی اجتماعی برای مقابله با خود را نیز پدید می آورند.

 این مسائل اجتماعی به عنوان پدیده های نا مطلوب اذهان نخبگان و افکار عمومی مردم را به خود مشغول میدارند. به طوری که نوعی وفاق و آمادگی جمعی برای مهار آنها پدید می آید و مقامات رسمی کشور را به چاره جویی و اقدام عملی در جهت اصلاح و رفع و یا پیشگیری از انها وا می دارد.

مسائل اجتماعی در همه ی جوامع، از بسيار ساده گرفته تا بسيار پيچيده وجود دارد ، اگرچه گاهي صورت ظاهري اين مسائل در جوامع مختلف شباهت هايي كم وبيش قابل توجه را به نمايش مي گذارند اما تمايزات ساختاري جوامع موجب مي شود كه اين مسائل به ظاهر مشابه به سرشتي كاملا متفاوت و متمايز داشته باشند. حتي در يك جامعه واحد نيز مسائل اجتماعي يگانه در مقاطع زماني متفاوت جلو ه ها و دلالت هايي كاملا متفاوت دارند كه مستقيما از ساختار نظام هنجاري مسلط سر چشمه مي گيرد. علاوه بر اين ، اموري كه در شرايط اجتماعي معين مسئله تلقي مي شوند ممكن است در شرايطي  ديگر مسئله اجتماعي محسوب نشوند. بنابراين مسائل اجتماعي اساسا به شرايط ساختاري و زمينه اي زندگي اجتماعي در هر جامعه معين و دوره هاي زماني معيني از تاريخ جامعه بستگي دارند.  مسائل اجتماعی به نوعی در بر گیرنده شکل هایی از رفتار منحرف (از قبیل جرم ، بزهكاري نوجوانان ،روسپیگری، بيماري هاي رواني ، اعتياد به مواد مخدر ، خود كشي و ...) و كشمكش هاي اجتماعي ( نظير تنش هاي قومي ، خشونت هاي خانگي ، در گيري هاي صنعتي و امثال آن ) هستند. به همين دليل دامنه مسائل اجتماعي تقريبا نا محدود است و مي تواند پديده هاي متنوع از استاندارد هاي كاهش يابنده ي سواد گرفته تا انحطاط اخلاق كاري را در بر گيرد ، همين نحو راه حل هاي پيشنهادي نيز كاملا متفاوت هستند، در مورد مسائل اجتماعي موجود در ايران نيز مي توان جواني جمعيت، اشتغال ، بيكاري ، آموزش وپرورش ، مهاجر تهاي روستايي ، گسترش شهر نشيني ، اعتياد،روسپيگري، افزايش فواصل طبقاتي ميان غني و فقير ، مشاركت  اجتماعي ، حقوق شهروندي ، ميل به خشونت در عرصه هاي فردي و اجتماعي ، فساد و تبعيض ، امنيت غذايي ،تعارض سنت و مدرنيته و ... را نام برد كه افراد و گرو هها به صورتي متفاوت در معرض اين مخاطرات قرار دارند كه طرح و شناسايي علمي آنها مستلزم وجود واحد اجتماعي مشخص ، اصحاب انديشه ، تعامل صحيح  و مناسب بين انديشمندان اجتماعي و اعضا واحد اجتماعي ذيربط و بالاخره وجود فضاي فكري و اجتماعي مناسب است.