دومینوی خشم در مردمان این سرزمین
خیلی اوقات با افرادی مواجه شدهایم که نمیتوانند خشم خود را کنترل کنند و در برابر کوچکترین رفتارها هم عکس العمل پرخاش جویانه از خود نشان میدهند. البته چنین رفتارهایی بدون دلیل نیست و قطعا فرد یا عاملی سبب چنین رفتاری شده است. اما آستانه تحمل افراد نیز با یکدیگر متفاوت است. برخی با توجه به شرایط جسمی و روحی خود و یا مطابق با تربیت و رشد خانوادگی و اجتماعی، بسیار صبور و حلیم هستند و در مواجهه با رفتارها و عواملی که برخلاف میل آنان است با سعه صدر برخورد میکنند. اما در مقابل، برخی از افراد نیز هستند که در برابر کوچکترین ناملایمات و یا انجام عملی خلاف میلشان عصبانی میشوند و نمیتوانند خشم خود را کنترل کنند. این رفتارها و اعمال خلاف آداب و رفتارهای اجتماعی است. رفتارهایی مانند عصبانیت، پرخاشگری، توهین و تحقیر دیگران و .... اگر کمی به رفتار پیش آمده دقت و توجه کنیم میبینیم که شاید اگر دو نفری که با هم مشکل پیدا کردهاند بر سر یک موضوع و با یک یا چند کلمه بی ارزش دچار مشاجره شده اند. اینجاست که فرد مقابل نیز تحمل حرف زده شده را ندارد و با تندی و خشم بیشتر تصمیم به پاسخگویی میکند و گاهی هم منجر به زد وخورد فیزیکی و بدنی میشود.
خشم و عصبانیت در دراز مدت موجب ایجاد بیماریهای قلبی، اعصاب و روان، فشار خون و یا کاهش سیستم ایمنی بدن میشود. همچنین عصبانیت بر روح آدمی نیز تاثیرات بسیار منفی دارد و موجب ایجاد اختلالات روحی و روانی، استرس، افسردگی، کاهش تمرکز و عدم لذت بردن از زندگی میشود.
بار الهی آنگاه که شکست می خورم امید را در دل من زنده کن و آنگاه که پیروز می شوم غرور و تکبر را در من بمیران . خداوندا مرا نیک بیاموز که نیک ببینم تا در رسیدن به آرمانم آنچه زشت و نادیدنی است زیبا شود . محبوب من مرا یاد ده که سپاس بگویم قلب هایی را که برای من می تپدوچشم های که برای من نگران است و محبت کنم آنهایی که با شادیم شاد مانند و آنهایی که با اندوهم غمگین اند . پروردگار توانا همیشه بیادم بیاور که تو را به یاد بیاورم ان زمانی که همه چیز را از یادمیبرم و زیبای مطلق چشم هایم برای توست بیاموز روشن باشد اندیشه ام از آن توست بیاموز پاک باشد و زندگی ام محتاج توست بیاموز خدایی باشد.