کارورزی
محمد رضا سلطان آبادی
استاد عامری
یکی از نیازهای اصلی و اساسی انسان احساس ارزش نسبت به خود و یا به طور کلی عزت نفس می باشد. در واقع برخورداری از این احساس ارزشمند و اعتماد به نفس است که برای انسان به مانند یک سرمایه و ارزش حیاتی به حساب آمده و از جمله عوامل مهم و عمده در امر شکوفایی استعدادها و خلاقیت در انسانها محسوب می گردد. این احساس ارزش بخشی از خود پنداره انسان می باشد که شامل تصویر خود از خود و احساسی که او نسبت به خویشتن دارد و درجه پذیرش و تایید شخص نسبت به خویش می باشد. نوع نگرش انسان نسبت به خودش، براساس تجربیاتی است که از نگرش دیگران و ارزیابی آنها نسبت به شخصیت خودش دارد، می باشد. احساس ارزش، درجه تصویب، تایید، پذیرش و ارزشمندی است که شخص نسبت به خویشتن احساس می کند. ما در طول زندگی، انرژی زیادی مصرف می کنیم تا اطرافیانمان را وادار به تغییر کنیم. اگر ذره ای از آن انرژی را برای کار بر روی خودمان معطوف می کردیم، نسبت به دیگران محبت بیشتری در ما به وجود می آمد، زیرا عزت نفس قوی به ایجاد احساس قوی تری از محبت نسبت به اطرافیان منجر می شود، دنیایی که در آن افراد بتوانند واقعا برای خودشان ارزش و احترام قائل شوند، دنیایی خواهد بود که مردم بیشتر به فکر یکدیگر هستند. اگر انسانها به عنوان یک کل بتوانند عزت نفس خود را بالا ببرند ما شاهد تغییر بزرگی در کیفیت زندگی خود و آنها خواهیم بود.
بار الهی آنگاه که شکست می خورم امید را در دل من زنده کن و آنگاه که پیروز می شوم غرور و تکبر را در من بمیران . خداوندا مرا نیک بیاموز که نیک ببینم تا در رسیدن به آرمانم آنچه زشت و نادیدنی است زیبا شود . محبوب من مرا یاد ده که سپاس بگویم قلب هایی را که برای من می تپدوچشم های که برای من نگران است و محبت کنم آنهایی که با شادیم شاد مانند و آنهایی که با اندوهم غمگین اند . پروردگار توانا همیشه بیادم بیاور که تو را به یاد بیاورم ان زمانی که همه چیز را از یادمیبرم و زیبای مطلق چشم هایم برای توست بیاموز روشن باشد اندیشه ام از آن توست بیاموز پاک باشد و زندگی ام محتاج توست بیاموز خدایی باشد.